مالیات واژه ای عربی است و در فارسی به معنای باج، خراج، زکات مال است و واژه مالیات خود جمع واژه مالیه است. مالیات یک نوع هزینه است که افراد جامعه آن را برای بهره وری از امکانات، منابع، خدمات عمومی و ضروری، تضمین امنیت و دفاع همگانی و عمران و آبادانی یک کشور به دولت خود پرداخت می کنند.

مالیات در واقع انتقال بخشی از درآمدهای جامعه به دولت و یا بخشی از سود فعالیت‌های اقتصادی است که نصیب دولت می‌گردد زیرا ابزار و امکانات دست یابی به درآمد و سودها را دولت فراهم ساخته‌است.

دولت مالیات را در راستای تأمین نیازهای عمومی افراد جامعه مانند تأمین امنیت، بهداشت و درمان، آموزش و ... مصرف می کند. پرداخت مالیات اجباری و بلاعوض است. افراد جامعه مالیات خود را با تناسب به درآمد و ثروت خود و با توجه به نرخ مالیاتی که دولت تعیین می کند پرداخت می کنند. وضع مالیات ازسمت دولت است و در این باره اصل 51 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران بیان می کند که: (هیچ نوع مالیات وضع نمی شود مگر به موجب قانون، موارد معافیت و بخشودگی و تخفیف مالیاتی به موجب قانون مشخص می شود.)

» فهرست مطالب:

•  تعریف واژه مالیات 


• پیشینه مالیات در ایران


• مالیات در عهد مادها


• مالیات در عهد هخامنشیان


• مالیات در دوره سلوکیان 


• مالیات در عهد ساسانیان 


• مالیات در دوران اسلام


• مالیات در دوران امویان 


• مالیات دردوره عباسیان 


• مالیات در عهد حکومت های محلی ایران (آل بویه، سامانیان و غزنویان)


• مالیات در دوره سلجوقیان و خوارزمشاهیان 


• مالیات در دوران مغولان 


• مالیات در زمان غازان خان


• تاریخچه مالیات در دوران معاصر 


• تحولات قوانین مالیاتی طی سالها 


• تاریخچه مالیات بر ارزش افزوده 


• مالیات بر ارزش افزوده در ایران


• نرخ مالیات بر ارزش افزوده 


• هدف از اخذ مالیات